Tasarlı-Yorum

Şeyler olmadan bir tasarım kurmam mümkün değildir, çünkü bu şeyler, tasarımımın dayanak noktalarıdır.
Bu tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyler, tasarımımda belirli bir olgu bağlamı içinde yer alırlar .
Bu olgu bağlamı, tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeylerin (sanki kendi kendine varolabilen şeyler) arasındaki ilişkilerle kurulmuştur.
Benim şeylerim, bu olgu bağlamlarının içinde yer alır ve yalnızca bu olgu bağlamı içinde yer alabilir.
Tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyler, bu olgu bağlamının olanağına zaten sahiptir.
Çünkü ben ancak bu şekilde bir tasarım kurabilirim.
Uzam (mekan-ses-renk vs.) olmadan bir tasarım kuramam, dolasıyla şeylerim de uzam içinde olmak, uzamlı olmak zorundadır.
Dolayısıyla tüm şeylerim (nesnelerim, sanki kendi kendine varolabilen şeylerim) bu olgu bağlamını içrek olarak taşımak zorundadır .
Bu nedenle, eğer bir şeyi, farklı bir olgu bağlamında kurabiliyorsam, o olgu bağlamı daha önce şeyde içrek olarak taşınmak zorundadır.
Yoksa, şeyi bu bağlamda da kuramazdım .
Bu haliyle, tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyler, bağımsız olmalarına rağmen, bağımsızlıkları da bu olgu bağlamları ve olanakları ile bir bağımlılık biçimidir.
Yani, şeylerim olgu bağlamından ve şeylerden bağımsız olmalarına rağmen, bu olgu bağlamına sahip olmadan varolamazlar.
Yani tasarımıma dayanak noktası olarak alacağım şeyi, uzamlı olarak kurmak zorundayım, içinde bulunacağı olgu durumlarının olanağını taşıyacak şekilde kurmak zorundayım. 

Tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şey, kuracağım tasarımda bulunabileceği her durumun olanağını zaten barındırmalıdır,
Eğer şeyim bir olgu bağlamının olanağını içermezse, o olgu bağlamında yer alamaz.
Eğer o olgu bağlamında bulunabiliyorsa, şeyim zaten o olgu bağlamında bulunabiliyordur.

Şeyim buna göre yapılanmak zorundadır.

Böylece, eğer ben tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyin, diğer şeylerle ilişkilerini değilde, kendisinde bulunan tüm olanakları biliyorsam, onun bulunabileceği her olgu durumunu bilirim, yani nesneyi tanırım.
Eğer bütün şeyleri, nesnelerin tüm olanaklarını bilirsem, onların oluşturabileceği tüm olgu bağlamlarını da, olanaklı tüm tasarım türlerini de bilirim.

Şeylerin olmadığı bir tasarım kurabilirim, yani tasarımımdan şeyleri atabilirim, Bu tasarım yalnızca uzam içerecektir ama bu uzam boş olacaktır.
Fakat uzam olmadan bir “şey” tasarlayamayacağım için, (dolaylı olarak) bir tasarım da kuramam

Şu halde, tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyler, bir uzam içinde bulunmak zorundadır ve onlar bu uzam içinde bulunarak varolurlar.
Uzam içinde bulunduğu nokta, nesneyi kanıtlar.
Sesin yüksekliği (ses uzamındaki yeri) onun bir ses olduğunun da kanıtıdır.

Böylece tasarımıma dayanak noktası olarak aldığım şeyler, tüm olanaklı olgu durumlarında bulunabilecek şekilde tasarlanmış olmak zorundadır.

Ve bu tasarıma dayanak noktası olarak aldığım şey, tüm olgu durumlarının olanağını içermek zorunda olduğu için, bir biçimde olmak zorundadır.
Bu biçim, şeyimin, olgu bağlamında varolabilmesinin koşuludur.